Kagami-biraki een een samenstelling van de woorden kagami (spiegel) en biraki (openen, opening) en betekent dus letterlijk “het openen van de spiegel”. Dit gebruik is ook bekend als de “rice cutting ceremony”. Het is een traditie die gehouden wordt in vele traditionele martial arts scholen (dojo’s), meestal op de tweede zaterdag of zondag in januari zodat iedereen erbij kan zijn.

Kagami-biraki is een oude traditie van de samurai die terug gaat naar de vijftiende eeuw. Deze traditie is geadopteerd door de moderne martial arts in 1884 toen Jigoro Kano (oprichter van het judo) haar introduceerde in de Kodokan. Sindsdien hebben andere Japanse budosporten, zoals aikido, karate en jiu-jitsu, de traditie overgenomen om op die manier het nieuwe jaar te beginnen. Een traditie van vernieuwing,jezelf opnieuw toewijden en spiritualiteit (kami).

Er horen nog een aantal symbolen bij de kagami-biraki. Dat zijn een spiegel en een zwaard. Deze komen uit de originele mythologie van het ontstaan van Japan. In de vijftiende eeuw werden het zwaard en de spiegel geïnterpreteerd als belangrijke symbolen. De spiegel helpt de mensen om te zien wie ze zijn (goed of slecht) en betekent zoiets als eerlijkheid en rechtvaardigheid. Ook is de spiegel het symbool van de zonnegodin Amateratsu – een wrede geest, de lichte kant.

Het zwaard geeft spirituele waarde aan de samurai. Het oppoetsen van het zwaard is een methode om gedachten te verhelderen en de toewijding te versterken. Het zwaard staat symbool voor status en vanwege de vastberadenheid, scherpte en beslistheid ook voor wijsheid – een milde geest, de donkere kant. Samen staan het zwaard en de spiegel voor de twee vormen van energie waaruit alles bestaat, vergelijkbaar met het Chinese yin en yang.

De kagami-biraki wordt gevierd door middel van een intensieve training van alle disciplines van ongeveer twee uur en eindigt met de viering van het nieuwe jaar. Dit gebeurt samen met wat te eten en niet te vergeten de saké. Het is de gewoonte dat iedere drager van een zwarte band een fles saké meeneemt voor zijn sensei zodat die tijdens de kagamibiraki genuttigd kan worden.